Pär Lagerkvist
Overzicht titels:
Oorspronkelijke titel: Dvärgen 1944
Vertaling: Greta Baars-Jelgersma, 1982
Uitgever: Agathon
ISBN-10: 90-269-5109-4
ISBN-13: 978-90-269-5109-1
Eerdere uitgave 1959 door uitgeverij Heideland-Hasselt in de serie Pantheon der winnaars van de Nobelprijs voor literatuur met de titel De dwerg / Barabbas alsmede Grimmige sproken (bevat Dvärgen, Barabbas, Onda Sagor)
Flaptekst:
De Dwerg is Lagerkvists persoonlijke reactie op het bloedige geweld dat de wereld in 1944 teisterde. Naar de vorm is het boek een hsitorische roman die zich afspeelt in de tijd van de Italiaanse renaissance. De nar, de hoofdpersoon van het verhaal, is de personifiactie van het eeuwige kwaad in de mens. Schijnbaar wordt hij verafschuwd en is hij machteloos, maar in feite is zijn kwade genius de spil waar het leven aan het hof om draait. Ofschoon hij niet altijd de initiator is van de misdaden, wordt hij dikwijls gepromoveerd tot uitvoerder ervan - en zijn mensenhaat en cynisme maken hem tot een perfect werktuig.
Zowel inhoudelijk als stilistisch behoort De dwerg tot de hoogtepunten van de moderne Skandinavische literatuur.
Oorspronkelijke titel: Barabbas 1950
Vertaling: Greta Baars-Jelgersma, 1981
Uitgever: Agathon
ISBN-10: 90-269-5022-5
ISBN-13: 978-90-269-5022-3
Eerdere uitgave 1959: De dwerg / Barabbas alsmede Grimmige sproken
Flaptekst:
geen flaptekst beschikbaar
In het leven van Barabbas wordt de herinnering aan Christus, wiens kruisdood hem de bevrijding bracht, zonder dat hij de diepere zin daarvan geloven kan, tot een obsessie.
Oorspronkelijke titel: Ahasverus död 1960
Vertaling: D. Ouwendijk, 1962
Uitgever: Gaade
Flaptekst:
geen flaptekst beschikbaar
Na een leven van rusteloos zoeken vindt de eeuwige zwerver rust in een vredige dood.
Oorspronkelijke titel: Sibyllan 1956
Vertaling: P.M. Boer-Den Hoed, 1957
Uitgever: Meulenhoff
Flaptekst:
geen flaptekst beschikbaar
Oorspronkelijke titel: Bödeln 1933
Vertaling: N. Boelen-Ranneft, 1935
Uitgever: Van Loghum Slaterus
Flaptekst:
Uit Geschiedenis.vpro.nl:
De oorspronkelijke novelle is, zoals Menno ter Braak opmerkte, meer een reeks beelden dan een novelle. De door Evert Straat uit het Engels vertaalde toneelversie was dan ook vooral bedoeld als het vertellen van het verhaal aan de hand van krachtige beelden. Een 'schreeuw', een 'kreet' zoals Pär Lagerkvist het noemde.
In het eerste deel spelen zich een aantal taferelen af uit de loop van de geschiedenis. Zo is bijvoorbeeld het laatste avondmaal te zien en is er een tafereel met een middeleeuwse kroeg. Er worden verhalen verteld over de beul, die zwijgend op de achtergrond zit. De verhalen worden uitgebeeld middels een schimmenspel op gazen doek. Volgens Defresne symboliseert de beul hierbij de wrekende en straffende gerechtigheid. Het eerste deel gaat over in filmbeelden van oorlogsgeweld "een suggestieve montage, samengesteld door de cineast Theo Güsten, uit beelden van oorlogsfilms, voortreffelijk van geluiden en muziek, voerend naar een heksenketel".
In het tweede deel is de beul niet meer het symbool van gerechtigheidsgeweld, maar van machtsgeweld. Het speelt zich af tegen de achtergrond van een moderne dancing in een sfeer van "oorlogszucht en rassenhaat".
