Kerstin Ekman: Oertekens

Titel: Oertekens
Oorspronkelijke titel: Urminnes tecken, 2000
Vertaald uit het Zweeds door: Anna Ruighaver
Genre: roman
Uitgever: Bert Bakker, 2002
ISBN13: 978-90-351-2348-9ISBN: 9789035123489


Flaptekst / Beschrijving

'Elanden zijn er natuurlijk. Enhermelijnen, marters en kleine wezels. Geen slangen. Die zijn er niet. Maar ratten: woelmuizen, gewone muizen en lemmingen. En alle kleine vogels en kleine diertjes. Vooral de knutjes. Ook muggen, vliegen en dazen. Op heldere dagen zweeft er een adelaar boven dit alles. Dan heb je ook nog de anderen. Noch mens, noch dier.'

'De anderen' zijn schuwe, stille wezens die zich schuilhouden in afgelegen oorden. Ze vormen een samenleving die uit twee elkaar rivaliserende groepen bestaat: het wolvenvolk en het berenvolk. Heilige grond die door beide volkeren wordt geclaimd, is de inzet van een slepend en bloedig conflict.
Als een wolfman zonder naam, moegestreden en op zoek naar stilte, de oorlog korte tijd ontvlucht, ontmoet hij een beervrouw die hij Sjorpha doopt. En terwijl hun families elkaar in de bossen naar het leven staan, leren zij zichzelf, tegen de verdrukkking in, de magische taal van de hartstocht.

Kerstin Ekman weet indrukwekkende beeelden van het Zweedse landschap te combineren met een meeslepende vertelkracht. Oertekens is een prachtige roman met tijdloze thema's als leifde en geloof.

Beskrivning. Det finns folk och djur. Och så finns de andra. Förr var det fart på dem, ända nere i byarna. Men nu har de dragit sig undan. En del av dem bor i fjällskogen på Gielas sluttningar. Det är inte lätt att få syn på dem. Man kan tro att de bara är tussar av dimma på myren som rör sig. Med Kerstin Ekmans hjälp får vi komma dessa varelser inpå livet. Alla de stora saker som händer nere i mossan och inne i grandunklet blir till berättelse. En berättelse om hur Skymt grips av kärlek, hur han ändrar världens gång genom att prata, om krig och sång och om det gömda och glömda urminnet långt inne i bergets mörker. Urminnes tecken utspelar sig i utkanten av människornas verklighet, i en skog där minne och språk lockar fram varelser ur dimman. Där finns det underliga tecknet och där hörs sången som måste vara Urminnes.

Uit Swedish Institute New Swedish Titles 2000

The gradual loss of language and memory is hardly a new theme in literature, but in KERSTIN EKMAN'S latest novel, Urminnes tecken (Signs from Time Immemorial), language and memory are certainly the central 'characters' in a story about some creatures that are neither animals nor humans, but something in between. Urminnes tecken deals with the nature of sorrow and the sorrow of nature. It is an interlude, an austerely beautiful story with a happy ending, where the tone, if not the scope, is at times reminiscent of Ekman's somewhat neglected masterpiece Rövarna i Skuleskogen (The Robbers of Skuleskogen). Consequently, this autumn's title is not the next instalment of her suite Vargskinnet (The Wolfskin), of which the first part was published last year.

Recensies


over ons